บทที่ 408

“หม่อมฉันอยู่แต่ในจวนไม่ได้ทำงานอะไร จึงแต่งเพลงด้วยตัวเองมาหนึ่งบท ขายหน้าแล้ว”

เสียงของผู้หญิงคนนั้นกังวาลชัดเจน หลังจากโค้งคำนับ แล้วนางก็เดินตรงไปที่กู่เจิง

ช่วงเวลาต่อมา เสียงกู่เจิงอันไพเราะก็ดังขึ้นอย่างเงียบๆท่ามกลางงานเลี้ยงในพระราชวัง

ซูเมิ่งเยียนมองลงไปที่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านหลังกู่เจิ้...